Tunesië, maart 1989.

simulatore trading opzioni binarie

download indicatore massimi e minimi opzioni binarie Dit keer een foto waar ik zelf op sta. Zo’n 23 jaar geleden alweer was ik met vrienden in Tunesië en ontdekten wij de waterpijp. Hieronder twee verhalen die ik destijds schreef over onze ervaringen hiermee.

http://gunaydinet.com/pi/61/le-opzioni-binarie-teoria-pratica.html le opzioni binarie teoria pratica binäre optionen handeln forum Pijpen en pierewaaien
Tunesië, Sousse, maart 1989.

opzioni binarie rottura massimo minimo piu recenti Het behoorde al snel tot de dagelijkse rituelen om ‘s-avonds na het eten even te gaan ‘pijpen’. Dit gebeurde bij Sla, die wat mij betreft best meesterpijper genoemd mag worden. Sla, die eigenlijk Slajosha heet verstond de kunst van het ‘pijpen’ als geen ander. Zodra hij ons zag aankomen begroette hij ons met een allervriendelijkste glimlach en begon meteen met de noodzakelijke voorbereidin­gen. Uiteraard bestelden wij eerst koffie met een plaatselijk brouwsel, Boukha geheten. Een straf drankje, niet echt lekker, maar wel een goede aanloop voor het eigenlijke doel van ons bezoek aan Sla. Doorgaans waren wij niet de enige klant van Slajosha en lag menig bezoeker reeds te genieten van de plaatselijke specialiteit. Het gebeurde dus niet zelden dat menig koffie en Boukha ons keelgat had gepas­seerd voordat wij aan de beurt waren.

opzioni binarie i migliori Net als we ongeduldig beginnen te worden wordt ons wachten beloond. Slajosha, gekleed in één of ander oud-Tunesisch kos­tuum, is nagenoeg geheel verdwenen in een enorme rookwolk. In z’n linker hand houdt hij een waterpijp vast van ongeveer een meter hoog. In z’n andere hand het mondstuk, waaraan hij zuigt op een wijze die niet te beschrijven is. Dat moet je gewoon gezien hebben. Maar neem van mij aan: de zuigkracht die Sla­josha daar demonstreerde laat zich door nog geen tien Nilfis­ken, laat staan andere merken stofzuiger, evenaren. Enige trots was dan ook duidelijk van z’n gezicht af te lezen. Voor zover deze tenminste niet schuil ging achter dikke witte rookwolken.

http://creditsmartrepair.com/bx/59/le-jene-opzioni-binarie.html le jene opzioni binarie De eerste trekken onzerzijds waren duidelijk beginners trek­ken. Het zal dan ook niemand verbazen, dat na enige voorzich­tige, weinig succesvolle pogingen onze pijp zo goed als uit was. Slajosha, die ons vanaf een kleine afstand gade sloeg was snel ter plekke om de door ons aangerichte waterpijpschade te herstellen. Na enige ferme trekken werd weer de rode gloed in de tabak zichtbaar en mochten wij weer een poging wagen. Na veelvuldig oefenen kan gesteld worden, dat we het pijpen enigszins onder de knie hadden. Slajosha’s gelijke zijn we echter nooit geworden.

software opzioni Alhoewel er volgens Sla zuivere tabak werd gebruikt, zonder toevoeging van hasj of andere geestverruimende toevoegingen, had je na enige flinke trekken toch het gevoel dat er vreemde dingen om je heen gebeurden. Allereerst het toch wel merkwaar­dige verschijnsel, dat je je liggend op de grond een stuk comfortabeler voelde dan zittend. Een beetje duizelig werd je wel. Licht in het hoofd en de rest van je lichaam loodzwaar. Het zal wel de kombinatie van koffie, Boukha en tabak zijn geweest, maar we hebben die jonge dame op die poster voor de ingang van Sla’s stekkie nog nooit zo’n perfecte tenniswed­strijd zien spelen.

Overvallen door een loomheid die z’n weerga niet kent, waarschijnlijk het gevolg van gebrek aan zuurstof gecombineerd met een overdadig gebruik van diverse genotmiddelen, besloten we een frisse neus te halen. We besloten de pier, een uit stalen buizen bestaande constructie aan het strand tegenover ons hotel, te beklimmen. Dit gebeurde vanaf nu dagelijks en werd al snel pierewaaien genoemd. Doorgaans bestond het pierewaaien uit het maken van enige vogelnestjes in de buizenconstructie en een aantal pogingen om slingerapen te imiteren. En dat hebben we vijf avonden volgehouden.

 

binäre optionen strategie mt4 Een eigen waterpijp
Tunesië, Sousse, maart 1989

Uiteindelijk wilde ik zelf ook wel een waterpijp bezitten. In het hotelcomplex bevonden zich wel enige winkels die waterpij­pen verkochten, maar die vond ik te duur. In de medina, de binnenstad van Sousse, zou vast wel een pijp voor minder geld te bemachtigen zijn. Ik moet tenslotte de naam zuinige Hollan­der eer aan doen. Zo gezegd, zo gedaan.

Nou moet je wel een beetje tegen het opdringerige gedrag van de handelslui uit Sousse bestand zijn. Tijdens een eerder bezoek aan dit land en dezelfde stad was ik zeker geen held in dit soort zaken. Maar nu, enige jaren en ervaringen later, had ik het gevoel er redelijk tegen te kunnen. En inderdaad, ik bleek redelijk in staat om met een ontspannen gevoel het doolhof van nauwe straatjes te doorklieven zonder me aange­sproken te voelen zodra de plaatselijke bevolking me kreten naschreeuwde als ‘kijken kijken, niet kopen’, ‘bandiet’ en ‘kapitalist’ als ik niet inging op hun pogingen allerlei prullaria aan me te verkopen. Het is grappig om te ontdekken, dat die mensen er veel vriendelijker uitzien en minder agressief overkomen omdat je er zelf beter tegen kunt. Het is voor hun tenslotte ook maar een spel.

Na vele goedbedoelde pogingen om mij een veel te dure water­pijp aan te smeren te hebben afgeslagen bevind ik me in een klein winkeltje waar waterpijpen worden verkocht die me wel aanspreken. Ze komen me minder kitscherig over als hetgeen ik tot nu toe heb gezien. Nu is het in dit land zo, dat als je iets beetpakt, je er min of meer aan vast zit. Op deze wijze wordt ik althans door de eigenaar van het winkeltje behandeld. Nu heb ik niet zo erg veel kaas gegeten van het spel afdingen, maar ik weet wel dat je nooit de prijs moet betalen die men ergens voor vraagt. Nadat ik de vraagprijs heb gehoord hoor ik af te dingen. Dat zijn nu eenmaal de gewoontes hier. Mijn eerste bod is iets minder dan de helft van hetgeen de verkoper er voor vraagt. Nu is de kans groot, dat als je de helft betaalt van hetgeen men vraagt, je nog te veel betaalt. Je moet toch ergens mee beginnen. Uiteraard is het bedrag dat ik noem veel te laag. Na een paar rondes onderhandelen komen we er niet uit. Nadat ik een zielig verhaal heb moeten aanhoren over een zieke moeder en ondervoede kindertjes besluit ik niet tot kopen over te gaan en elders een poging te wagen.

Na enige omzwervingen kom ik geheel toevallig terecht bij dezelfde winkel. Meteen wordt ik benaderd door dezelfde verko­per, die uiteraard heeft gezien dat ik nog steeds geen water­pijp bezit. Waarom weet ik niet, maar plotseling sta ik een zielig verhaal op te hangen over mij oude moeder die zeer ernstig ziek is en mijn verzameling kroost, die ik met moeite kan onderhouden. Geheel onverwachts schoot ik met deze nieuwe aanpak geheel in de roos. ‘Jij bandito’, lachte de verkoper. Wij begrepen elkaar en ik was duidelijk in z’n achting geste­gen. Ik kreeg de pijp voor het bedrag, dat ik als laatste had geboden.

Toen ik vroeg of hij me ook aan tabak kon helpen begon wederom het hele ritueel van loven en bieden. Hij wilde uiteindelijk wel een pakje sigaretten van mij ruilen tegen wat tabak. Ik moest dan wel enige Dinars bij betalen. Ik ben er tenslotte niet op ingegaan omdat ik de indruk had opgelicht te worden. Later kocht ik tien pakjes tabak voor een fractie van de door hem gevraagde prijs.

Eenmaal thuisgekomen bleek de waterpijp zo lek als een zeef te zijn.

Pin It

Comments are closed.